Calendar
 
  Last Diary
 
ค่าของเงิน
วันดี ดี
A Perfect Day
Impression
ทางแยก
เลิกขวดนมซะที
Giving is Great!
Hallo Mon Zung
For our Memory
คิดถึงโรงเรียน
หลายเรื่อง
New Job or New University
จากลา
เที่ยวระยองเดี่ยว
คิดถึง
เหนื่อย เหนื่อย
ทำเลสิค
และแล้วมันก็มาถึง
ข่าวดี
เวลาผ่านไป
ใจหายยยอีกแล้ว
ใจหาย
สวัสดีปีใหม่จีน
ไปดูปลาตีน
ความสำคัญ
ม่อนช่างพูด
ป่วยมาราธอน
โดน TAG
นึกเล่น เล่น
กลับมาแล้วววว
เป็นสุขใจ
ปาร์ตี้
Action
Easy Easy
Happy Weekend
  Favourite Diary
 
  Counter
       


  เหนื่อย เหนื่อย  

วันนี้เรียกว่าเป็นวันที่ทรหดมากๆ ต้องจดจำเอาไว้เลย เหนื่อยสุดๆ

เช้าตื่นมากี่โมงหว่า น่าจะเจ็ดโมงกว่าจำไม่ได้และ

ลงมาทำกับข้าวเช้า ซึ่งเป็นแกงปลาหมอที่แบ่งไว้จากเมื่อวาน

แล้วก็แกงจืดอีกอย่างนึง มีเต้าหู้ใส่ด้วย ไม่ได้ทำให้กินนานและ

เพราะรอพี่ทิว แล้วน้องม่อนก็กินข้าวน้อยจนแม่ขี้เกียจทำกับข้าวต่างหากให้และ

เรากินข้าวเช้ากันเสร็จ ดูทอมแอนด์เจอรี ของพี่ทิวสามแผ่นรวด

แม่ว่าจะแว่บม่อนไปทำผมซะหน่อย ดันทำได้ไม่เนียน

เพราะกว่าจะออกไปได้ ก็ต้องรอรับยายมาจากร้านทำผมรอบแรกก่อน

ไปๆ มา ๆ เลยต้องเอาม่อนไปด้วย

เพราะออกไปกะคุณตารอบแรก ช่างเค้าติดลูกค้าคนอื่น

เลยไปหาอะไรกินก่อน ซื้อมาฝากที่บ้านด้วย

เราไปนั่งเสริมสวยกันสามคน คุณตาตัดเล็บ ม่อนตัดผม แม่สระเซท

แจ่มกลับมาบ้านกันเลยทั้งสามคน

แต่ช่างที่ทำดูเหนื่อยสุดๆ เพราะม่อนซนมากๆ วิ่งไม่หยุด รื้อไปทั่วร้านเลย

แถมยังเอาที่ฉีดน้ำของโปรด มาฉีดซะเปียกพื้นไปหลายรอบ

คุณตาแช่เล็บ ม่อนก็แช่ด้วย ทั้งมือทั้งเท้า จุ่มเข้าไป

ดีนะเนี่ย เป็นร้านประจำ ไม่งั้นครอบครัวเราคงโดนแปะรูปหน้าร้าน ประกาศห้ามเข้าแน่ๆเลย

อะ อะ ไม่เข้าเรื่องซะที เกริ่นมาตั้งนาน

ตอนบ่าย คุณยายซึ่งดีขึ้นมากและ ตกลงใจจะไปเอาแว่นที่ homepro ด้วยกัน

น้องม่อนอยากไปสุดๆ ร้องไป คาร์ปูๆๆ ทุกวัน

พอู้ว่าจะได้ไปก็ดีใจใหญ่

เราแวะไปหม่ำเตี๋ยวร้านโปรดกันก่อน แม้ว่าจะเกือบบ่ายสามและ

เสี่ยงไป เผื่อว่าร้านยังไม่ปิด

ยังไม่ปิดจริงๆ กินๆๆ แล้วขับต่อไปคาร์ฟู และโฮมโปร

วันนี้วันไหลบางแสน รถเยอะ และติดมาก ข้างทางขายปืนฉีดน้ำ น้องม่อนก็ร้องจะเอาๆ

ปากก็จ้อไม่หยุด ม่อนจะเอาสีม่วง สีเขียว สีแดง

แต่แม่ไม่กล้าเปิดกระจกไปซื้ออะ กลัวว่าจะโดนสาดน้ำ

แล้ววัยรุ่นที่มาเล่นสงกรานต์แต่ละคน ดูไม่ได้เลยอะ เหมือนผีเปรตกันแทบทั้งนั้น

ตัวดำเป็นเหนี่ยง จากแดดร้อนจัด กินเหล้า เต้นกะแด่วๆ ฉีดน้ำ ปะแป้งไม่หยุด ไม่น่าหนุกเลย

แม่แอบบ่นกะป๊าว่าถ้าอีกหน่อยลูกอยากไปเล่นสงกรานต์ แล้วแม่ไม่ให้ไป

แล้วลูกจะว่าไรมั้ยนี่ แม่กลัวว่าลูกจะเป็นแบบนี้ง่ะ

พอไปถึงคาร์ฟู ไปเอาแว่นให้คุณยาย ดันยังไม่ได้อีก นี่เลื่อนมารอบสองแล้วนะฟะ

แล้วก็ไม่โทรบอก ทำหน้า งง งง กันอยู่ได้

น้องม่อนถึงคาร์ฟู ก็จูงป้าอ้อย ขึ้นไปข้างบน ทำท่าจะไปซื้อปืนฉีดน้ำ

ไปหาไม่มี ก้อบอกป้าอ้อยว่าไม่เป็นไรเนอะ เด๋วไปซื้อข้างนอกกันดีกว่าป้าอ้อย

ว่าแล้วก็จูงป้าอ้อย ไปข้างล่าง ไปซื้อ KFC

รู้ดีเชียะ ว่าอะไรอยู่ที่ไหน

ตัดกลับมาที่ร้านแว่น แม่กะยายกะลังเซ็งคนขายอย่างหนัก

คุณยายน้า อุตส่าห์กะย้อก กะแย้ก ขาที่เจ็บมาเอาแว่นเอง

เซ็งบรม แม่บอกให้คนขายเอาเงินคืนมาดีกว่า

ไม่เอาและ แต่คุณยายใจอ่อน พอคนขายว่าจะให้เอามาส่งที่บ้าน

ก็ยอมๆ แต่แม่ก็บอกไปและ ว่าถ้าห้าโมงพรุ่งนี้ไม่ได้

ก็เตรียมเงินมาตืนด้วยแล้วกัน จะได้ไปตัดที่อื่น ที่มันไม่โง่เท่าร้านกรุงไทยนี่แหละ แหวะ แหวะ

เซ็งๆ พอจบเรื่องก็จูงคุณยายเดินไปที่รถ

ตอนที่ออกจากห้าง ผ่านทางวิ่งในที่จอดรถ แม่เห็นรถกระบะวิ่งตรงมาช้าๆ

เกือบจะชนและ อุตส่าห์ยกมือโบกให้มันหยุด เห็นคนขับมอง

นึกว่าเห็น แต่ไม่เห็นอะ คนในกระบะข้างหลัง ร้องเสียงหลง เพราะจะชนอยู่แล้ว

แม่กะยายเลย รอดจากถูกรถชนไปอย่างหวุดหวิด

วันสงกรานต์นี่นะ ไม่ควรออกไปไหนอย่างยิ่ง

คนขับรถไม่ค่อยจะไม่มีสติกันเล้ย

กลับมาบ้าน น้องม่อนวิ่งไปเล่นบ้านป้าอ้อยแล้ว

แม่กะป๊าก้เลยไปตลาดกัน

กลับมาเจอคุณยายทำท่าจะเป็นลม ก็เลยให้ป๊าเอาข้าวไปให้

แม่ทำกับข้าวเย็น ยายบอกว่าไม่ไหวจะขึ้นไปนอนข้างบน

คุณตาจะรีบไปงานศพพี่แก้ว

ต่างคนต่างยุ่ง คุณยายขึ้นไปแล้ว แต่ยังไม่ดีขึ้น

ฝากคุณตามาบอกให้ป๊าพาไปหาหมอที

กินข้าวเสร็จแล้ว แม่ขึ้นไปดูคุณยาย ท่าทางแย่ๆ บอกว่าใจหวิวๆ เหมือนใจจะขาด

แม่กะป๊าก็หาของไปบำรุงกันใหญ่

แต่คุณยายก็ยังไม่ดีขึ้น แม่โทรหาเพื่อนหมอเอ เค้าว่าให้พาไปโรงพยาบาลดีกว่า

เพราะถ้าเป็นท้องเสียมานานๆ อาจขาดแร่ธาตุบางตัว กินเกลือแร่ก็ไม่ช่วย

แล้วอายุเยอะแล้วด้วย อาการน่าเป็นห่วง

แม่ก็เลยว่าจะคุณยายไปคลีนิคที่สมิติเวชหน้าโลตัส

แต่กว่าจะเอาคุณยายลงมาได้จากข้างบนได้ คุณยายก็เกือบหมดแรง

แม่ไปกะป๊าได้เลย ไม่ต้องห่วงม่อนเพราะหลับไปตอนห้าโมงนี่เอง

หลังจากที่เริงร่ามาทั้งวัน ไม่ยอมนอนกลางวัน

พอไปถึงคลีนิค พื้นสูงมาก ขึ้นไปหาหมอลำบากอีก เพราะคุณยายขายังเจ็บอยู่

ก้าวขึ้นไม่ไหวหรอก เลยต้องยกไปทั้งรถเข็น

หมอตรวจๆ ไปและ ว่าคงต้องตรวจเลือดที่โรงพยาบาลอะ เพราะ lab ที่นี้ปิดแล้ว ห้อง observe ก็ยังไม่เสร็จ

แม่ก็เลยคุณยายไปโรงพยาบาลชลบุรี ไม่ค่อยอยากไปเอกชล เพราะฝังใจกะบริการราคาแพงแล้วยังไม่ดีอะ

ไปโรงบาลชล บริการห่วยดี ตามความคาดหวังอยู่และ

เอาเข้าห้องฉุกเฉิน ตั้งนานแน่ะ กว่าจะมีหมอมาตรวจ

ให้คุณยายนอนรอแบบผวาๆ ไป เพราะว่ามีคนไข้อุบัติเหตุเยอะมาก

แม่นั่งรออยู่ข้างนอก รอและคิดว่าคุณยายคงไม่ต้องนอนโรงบาลหรอก

เพราะว่าโรงบาลรัฐ เค้าไม่ค่อยอยากให้นอนเปลืองเตียงเท่าไหร่เนอะ

รออยู่พักคุณตา ป๊า ป้าอ้อย พี่ทิวก็ตามมาสมทบ

ป้าอ้อยเข้าไปสืบในห้องฉุกเฉินต่อ ว่ารอผลเลือดอยู่

พอผลมาก็โล่งใจไป เพราะว่าค่อนข้างปกติ ยกเว้นหัวใจเต้นเร็วกว่าปกตินิดหน่อย

หมอว่าน่าจะเป็นเพราะ นอนน้อยแล้วท้องเสียมาหลายวัน

กลับบ้านได้ แต่คุณยายยังไม่เลิก จะขอหมอฉีดยาบำรุงหัวใจให้ได้

หมอ ขำ ขำ ว่าเอายาไรดี

กลับมาบ้าน แม่กะป๊า มีแอบบ่นว่าเหนื่อยฟ่ะ

นี่ถ้าแม่กะป๊าไม่มาอยู่บ้านนี้ จะอยู่กันยังงัยเนี่ย คุณตากะคุณยาย

กว่าจะได้เข้านอนกันก็สี่ทุ่มกว่าและ

น้องม่อนคึกมาก เพราะพึ่งตื่นมาได้สักชั่วโมงนี่เอง

ระหว่างที่เค้าวุ่นๆ กัน ม่อนอยู่บ้านกะพี่นีสองคน ไม่งอแงเลย

พี่นีมาเล่าให้ฟังว่า น้องม่อนตื่นมาก็ถามว่า แม่ไปไหน

พี่นีบอกว่า แม่ไปส่งคุณยายไปโรงบาลครับ

แล้วแม่ขับรถไปเองเหรอ

พี่นีบอกว่า ป่าวครับ ปะป๊าขับไปครับ

น้องม่อน บอกเหรอ ปะป๊าไปด้วยเหรอ

ดูดิ น้องม่อนถามเหมือนเป็นคนโตๆเลยนะเนี่ย

พอหลับกันไปสักพัก แม่ได้ยินเสียงน้องม่อนไอ ในความมืด

แม่ง่วงจัด ไม่ได้ลืมตามาดูเลยอะ แต่คิดในใจ ไอนานจัง เป็นไรปะ

สักพักได้จังหวะต้องสะดุ้งขึ้นจริงๆ และ เพราะน้องม่อนลุกขึ้นมาอ้วกเลอะแม่หมดเลย

แม่วิ่งไปล้างตัว ป๊ารีบไปเอากระโถนมาให้ม่อนอ้วกต่อ

แม่กลับมาเอาม่อนเปลี่ยนเสื้อ เช็ดตัวหน่อย อยากถ่ายรูปไว้จริงๆ

นมเปรี้ยวเต็มหน้าม่อนไปหมดเลยอะ ทั้งหัว ทั้งหู ในรูจมูก

แต่ไม่ยอมให้แม่เช็ดตัวเลย ร้องๆอยู่น่านแหละ

ป๊ารีบไปเปลี่ยนผ้าปูที่นอน ป๊าว่าป๊าคงเป็นพ่อที่เปลี่ยนผ้าปูเเก่งที่สุดในโลก

เพราะอาทิตย์นึง เราต้องเปลี่ยนที่นอนกลางดึกอย่างนี้ อย่างน้อยครั้งนึงนะ

อาทิตย์ปาเข้าไปสอง เพราะม่อนฉี่รดที่นอนไปรอบเมื่อวันก่อน แล้วก็คืนนี้ม่อนอ้วก

หลังๆ จะเห็นว่าป๊ากะแม่จะทำงานประสานกันด้วยดี อย่างรู้หน้าที่เลยอะ

ว่าใครต้องทำไร แม้ว่าตาจะยังไม่ค่อยอยากจะลืมเลยก็ตามเหอะ

เฮ้อ จัดการทุกอย่างเสร็จ ถามน้องม่อนอีกรอบว่าจะฉี่ปะ

กลัวว่าจะต้องลุกขึ้นอีกรอบ ถ้าน้องม่อนเกิดจะปวดฉี่ไม่บอกมาอีกรอบ

นอนหลับกันไปได้ ตอนตีหนึ่งกว่าๆ

แม่ก็มาสะดุ้งอีกรอบ น้าปอที่กลับมานอนบ้านได้เพราะเล่นสงกรานต์ เมาหลับในห้องข้าง

ไอเสียงดังชุดใหญ่ ตกใจหมด รีบลงไปหายาแก้ไอให้น้าปอกิน

เพราะถ้าไอไม่เลิก แม่ไม่ได้หลับแน่คืนนี้ นี่ก็เกือบตีสามแล้ว

เฮ้อ จะมีอะไรที่จะเหนื่อยกว่าวันนี้อีกมั้ยนี่

แล้วทำไมไม่เกิดเรื่องในวันที่ เช้ารุ่งขึ้น ไม่ต้องทำงานฟะ

หยุดมาตั้งหลายวัน

เบื่อจริงๆ ตู

....

....

....

 

     Share

<< ทำเลสิคคิดถึง >>


Posted on Wed 18 Apr 2007 12:55

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh