Calendar
 
  Last Diary
 
A Perfect Day
Impression
ทางแยก
เลิกขวดนมซะที
Giving is Great!
Hallo Mon Zung
For our Memory
คิดถึงโรงเรียน
หลายเรื่อง
New Job or New University
จากลา
เที่ยวระยองเดี่ยว
คิดถึง
เหนื่อย เหนื่อย
ทำเลสิค
และแล้วมันก็มาถึง
ข่าวดี
เวลาผ่านไป
ใจหายยยอีกแล้ว
ใจหาย
สวัสดีปีใหม่จีน
ไปดูปลาตีน
ความสำคัญ
ม่อนช่างพูด
ป่วยมาราธอน
โดน TAG
นึกเล่น เล่น
กลับมาแล้วววว
เป็นสุขใจ
ปาร์ตี้
Action
Easy Easy
Happy Weekend
เหนือกว่า
Great Father
Happy Birth day our Smart Daddy
การ์ดวันเกิด
Home Art
Long Journey
  Favourite Diary
 
  Counter
       


  ใจหาย  

ใจหายยยย หมดเลย

มีเรื่องใจหายเกิดติดๆกันเลย ช่วงนี้ ขอเขียนถึงเรื่องแรกก่อนแล้วกัน หลังจากกลับจากเชียงรายช่วงตรุษจีน อากงกะอามาน้องม่อนก็คิดถึงๆๆ ตามกลับไปหาอีก week นึง เช้าวันเสาร์แม่ก้เลยต้องเก็บของอีกรอบ หลังจากที่พึ่งเก็บใส่ตู้ ขึ้นไปค้างหาอากงที่รังสิตกัน ช่วงที่แม่เก็บของอยู่น่ะจิ เกิดเรื่องจนได้ ป๊าเอาน้องม่อนใส่รถไปเลื่อนรถ พอเลื่อนเสร็จ ก็ทิ้งน้องม่อนไว้ในรถ แล้วก็ลงมาใส่รองเท้า พอปะป๊าลับตาเท่านั้นแหละ น้องม่อนก็ซนจนได้เรื่อง เดินไปที่ตรงที่นั่งคนขับ กดล็อครถซะงั้น ปะป๊ากลับมาอีกที ตกใจเลย เรียกให้น้องม่อนปลดล็อค กดกระจกลง น้องม่อนก็ คิก ๆ คิกๆ หัวเราะชอบใจ ทำไม่รู้เรื่อง ปะป๊าเคาะๆ เรียกๆ น้องม่อนก็ยังไม่รู้เรื่อง ให้พีนีขึ้นมาตามแม่ลงมาบอกน้องม่อนปลดล็อค เพราะป๊าไม่ไหวแล้ว กุญแจสำรองก็อยู่ที่บ้านรังสิต โอยๆๆ ปะป๊าเครียดๆ

แม่เก็บของอยู่ข้างบน พี่นีขึ้นมาตาม ก็นึกว่าปะป๊าให้มาตามเพราะจะออกเดินทางแล้ว เลยรีบเก็บของต่อ พี่นีก็ว่าลงมาก่อน ลงมาก่อน แล้วก็ไม่บอกว่าน้องม่อนติดอยู่ในรถ พอลงมาเจอ ตกใจหมดเลย เคาะเรียกน้องม่อนกะป๊าสองคน ตนน้องม่อนตกใจร้องไห้ไปแล้ว ทีนี้คุณตา กะคุณยาย พี่นี มาช่วยอีกสามคน เพื่อนบ้านมากันอีก โห คนตรึมเลย ช่วยกันเรียกน้องม่อนให้เปิดใหญ่ น้องม่อนไม่รู้เรื่อง ตกใจ ดึงล็อคประตูก็ไม่ขึ้น ร้องไห้ใหญ่เลย คุณตาก็เลยบอกป๊าเอาเหอะ ทุบกระจกรถเหอะ ปะป๊าเอาค้อนมาและ อันเล็กทุบไม่แตก เอาอันใหญ่มาจะทุบกระจกบานใหญ่เลย ตรงคนขับ ดีทีคุณตาทักไว้ก่อน อย่าเพิ่งทุบ เอาบานเล็กก็พอ สุดท้ายทุบบานเล็กด้านหลังออก ปลดล็อคเอาน้องม่อนออกมาได้ น้องม่อนร้องไห้จนขวัญเสียไปแล้ว เอามาอุ้มอยู่ตั้งนานกว่าจะหยุดสะอื้น พักหายตกใจ เอากระดาษปิดแทนกระจกไปก่อน แล้วก็ออกเดินทางไปรังสิตกัน

ไปเจออากง อามากัน อากงอามาคิดถึงน้องม่อนกะลูกๆ หลานๆ อะจิ ไปเที่ยวหากันหลายๆวัน แล้วยกขบวนกลับมากันหมดก็โหวงๆ เราคุยเล่นอยู่กะอากง อามาที่บ้านแปะเอจนมืดถึงได้กลับบ้านกัน

เช้าหกโมงน้องม่อนตื่นและ โอย ง่วงๆ จะรีบตื่นทำไมลูก เมื่อคืนกว่าจะได้นอน เฮ้อ น้องม่อนเริ่มซนๆ และ แม่เลยตัดสินใจไม่นอนก็ได้อะ ไปใส่บาตรกันดีกว่า เลยบอกป๊าว่า แม่จะพาน้องม่อนไปใส่บาตร แต่จะออกไปซื้อของที่หน้าหมู่บ้านก่อน ไม่มีอะไรให้ใส่บาตรเลยในบ้าน พอซื้อของมาแม่ก็เอามือถือ กระเป๋าตัง ใส่มาในถุงใส่ของ ขับรถต่อมองมาในหมู่บ้าน ว่าพระอยู่ที่ไหนหว่า เค้าว่าจะมีพระมาจากวัดมาเดินในหมู่บ้าน วันอาทิตย์ สองสามองค์นี่นา แม่ขับรถจนเกือบถึงท้ายหมู่บ้านแน่ะ เจอเณรมาเดินบาตรอยู่องค์เดียว เลยจอดรถใส่บาตรหมดทั้งถุงไปเลยแล้วกัน

ใส่บาตรเสร็จขับรถกลับบ้าน เจอปะป๊าคุยกับข้างบ้านอยู่ แม่เก็บของในรถเข้าบ้าน หามือถือไม่เจอ ใจหายหมดเลย มือถือหายไปไหนหว่า นึกออกแล้ว สงสัยอยู่ในถุงที่ใส่บาตรพระ กรี๊ดๆๆๆ แล้วเณรจะกลับวัดไปยังเนี่ย ตาย ๆๆๆ ไป ไป ปะป๊าไปตามหามือถือกัน แม่บอกป๊าให้ขับรถไปถามยามหน้าหมู่บ้านก่อน ว่าเณรออกไปยัง เผื่อออกไปแล้วจะได้ตามทันด้วย ยามบอกยังไม่ออกมา ขับรถกลับเข้าไปในหมู่บ้านอีกมี เจอเณรแล้ว ดีใจจังเลย เณรเจ้าขา ขอค้นร่างกายหน่อย เอ้ย ไม่ใช่ คือว่าอิช้านลืมตือมื๋อไว้ในถุงเจ้าค่า ขอหาหน่อยนะคะ สุดท้ายได้คืนมาและ ดีใจเจงๆ ไม่งั้นคงได้ส่งต่อไปยังเด็กวัดแน่ๆเลย เฮ้อ แต่ใครจะไปรู้ ว่าเรื่อง ใจหายยังไม่หมดแค่นั้น ดวงตอนนี้มันเป็นไรกันนี่

ใจหาย

ใจหาย

ใจหาย

รูปจากทริปเชียงของครับ จะไปลงเรื่อล่องน้ำโขงกัน

 

     Share

<< สวัสดีปีใหม่จีนใจหายยยอีกแล้ว >>


Posted on Sun 4 Mar 2007 15:36

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh