Calendar
 
  Last Diary
 
เลิกขวดนมซะที
Giving is Great!
Hallo Mon Zung
For our Memory
คิดถึงโรงเรียน
หลายเรื่อง
New Job or New University
จากลา
เที่ยวระยองเดี่ยว
คิดถึง
เหนื่อย เหนื่อย
ทำเลสิค
และแล้วมันก็มาถึง
ข่าวดี
เวลาผ่านไป
ใจหายยยอีกแล้ว
ใจหาย
สวัสดีปีใหม่จีน
ไปดูปลาตีน
ความสำคัญ
ม่อนช่างพูด
ป่วยมาราธอน
โดน TAG
นึกเล่น เล่น
กลับมาแล้วววว
เป็นสุขใจ
ปาร์ตี้
Action
Easy Easy
Happy Weekend
เหนือกว่า
Great Father
Happy Birth day our Smart Daddy
การ์ดวันเกิด
Home Art
Long Journey
กิน กิน นอน นอน ที่ dream world
เปิดฝา ดองได
เก็บตกรูป ชม. ปายทริป
  Favourite Diary
 
  Counter
       


  ความสำคัญ  

                                คนเรามักไม่ค่อยเห็นความสำคัญกับสิ่งที่ตนมีอยู่ จนกว่าจะเสียสิ่งนั้นไปแล้ว ยกตัวอย่างเช่น ลมหายใจ ลมหายใจเป็นสิ่งที่มีค่ายิ่งของมนุษย์ แต่เราไม่ค่อยรู้สึกว่าเราหายใจเข้า หรือหายใจออกหรืออยู่ไม่ในขณะใด ขณะหนึ่ง  จนวันนึงที่เราเป็นหวัดคัดจมูกหายใจไม่ออก เราถึงจะระลึกได้ว่าการที่ไม่สามารถหายใจได้สะดวกนั้นเป็นปัญหาใหญ่เพียงใด และลมหายใจนั้นมีความสำคัญกับเรามากเพียงใด แล้วจะโม้มากไปทำไมเนี่ย แค่จะเขียนเล่าว่า รู้สึกว่าภาษาพูดสำคัญมากขนาดไหน ก็ตอนที่มาเลี้ยงลูกนี่เอง สมัยที่น้องม่อนยังเล็ก เกิดมาได้แต่ร้องแว้ๆ หงุดหงิดรำคาญใจมาก เพราะไม่รู้ว่าลูกร้องทำไม เวลาป่วยร้องมากๆ ก็ไม่รู้ว่าลูกเจ็บลูกปวดตรงไหน กว่าจะมาถึงวันที่ลูกพูดได้ก็ปีกว่าแน่ะ  แต่กว่าจะพูดรู้เรื่องก็ปาเข้าปีที่สองอย่างตอนนี้งัย วันนี้น้องม่อนพูดได้เก่ง สื่อสารได้เข้าใจ  แม่ม่อนดีใจมากๆ เดี๋ยวน้องม่อนปวดฉี่ ปวดอึ บอกได้อยู่แล้ว แต่ปวดท้อง ปวดหัว เจ็บคอ ปวดฟัน น้องม่อนบอกแม่ได้ให้แม่เข้าใจและหาทางแก้ได้ถูก แม่ไม่ต้องเดา แม่รู้สึกดีสุดๆ ตอนนี้น้องม่อนบอกแม่ได้หมดทุกอย่าง ป่วยคราวนี้น้องม่อนบอกได้ทั้งหมด แม่ครับปวดท้อง แม่ครับม่อนไม่กินยาสีเขียว ม่อนจะกินยาสีม่วง ม่อนไม่เอาเช็ดตัวนะ ม่อนหนาว วันก่อนแม่ละขำๆ แม่ไปวัดไข้ม่อนทางหู เอาเครื่องแหย่รูหู แต่สงสัยแม่จะมือหนักไปหน่อย ม่อนร้องแม่ม่อนเจ็บ แม่ทำเบาๆ ซิ ดีจัง เมื่อก่อนตอนน้องม่อนเล็กๆ แม่ทำม่อนเจ็บไรไปบ้างก็ไม่รู้ พลั้งมือทำหนักไปหน่อย เห็นไม่ร้องก็ไม่แน่ใจ ว่าไปเจ็บข้างในลึกๆ หรือเปล่าก็ไม่รู้ ได้แต่คิดเอาเองไม่รู้จะถามใคร

 

มาเรื่องที่น่าภาคภูมิใจบ้างดีกว่า น้องม่อนพูดเก่ง แล้วยังจำเก่งด้วย แต่กว่าจะจำได้น้องม่อนจะถามเยอะมาก เช่น แม่นี่อะไรอะ แม่คนนั้นเป็นอะไร นี่บ้านใคร ถามๆๆๆ จนบางทีแม่ก็ล้าที่จะตอบ เพราะถามเรื่องเดิมๆ อยู่นั่นๆ เอ๊ หรือคำตอบที่แม่ตอบไปมันยากไปเกินกว่าความเข้าใจน้อยๆ ของแม่จะจำได้ แต่บางเรื่องเช่น ความสนใจของน้องม่อนตอนนี้อยู่ที่ปลา เพราะชอบสารคดีโลกใต้ทะเล กับดูนีโม ม๊าก มาก ดูอยู่ได้เป็นสิบๆ รอบ แล้วก็จะถามแม่ว่า แม่นี่ปลาอะไร แล้วแม่ครับแม่นีโมไปไหน เออ เนาะ เด็ก ดู sound track ก็ยังเข้าใจว่าปลานีโม เป็นปลาพ่อ ปลาลูก ไม่ใช่ปลาแม่

พอดีกับว่าป๊าไปเห็นหนังสือของพี่พอลเป็นการ์ตูนที่รวบรวมพันธุ์ปลาในเรื่องนีโมกะปลาอื่นๆ บ้างนิดหน่อย

เลยไปซื้อตามมาบ้าง พี่ม่อนก็ถามๆๆๆ ให้แม่ตอบๆๆๆ ซ้ำไป ซ้ำมา หลายสิบรอบ จนวันนี้น้องม่อนจำปลาได้ทุกพันธุ์ตามหนังสือได้เลย ทำให้แม่รู้จักปลามากขึ้นไปด้วย เมื่อก่อนรู้จักแต่ปลาวาฬ ว่ามีแบบเดียว  แต่เดี๋ยวนี้ก็เลยรู้จักตามน้องมอ่นว่าปลาวาฬมีหลายพันธุ์ มีปลาวาฬเสปริ์ม ปลาวาฬสีน้ำเงิน ปลาวาฬเพชรฆาต  พอจำหมดหนังสือ ใน CD น้องม่อนก็ชอบดูปะการัง ปลาฉลาม มีเรื่องตลกอยู่อัน ไม่รู้น้องม่อนคิดได้ไงว่า มาชี้ให้แม่ดูปลาปลาแหลมๆๆ มีครีบตั้ง ๆ ว่า แม่ๆ นี่ปลาฉลามผม แม่ดูยังงัยก้ไม่ได้ยินใน CD เค้าเรียกปลาฉลามผม พอถามไปถามมา น้องม่อนก็นี่งัย ปลาฉลามมีผมตั้ง แม่ละขำๆ แม่เลยบอกไม่ใช่ น้องม่อนรีบบอกเลยว่าปลาเบรเซล ซึ่งถ้าเป็นชื่อไทยม่อนก็รู้อีกว่า ปลากระโทงร่ม เก่งมะรู้แม่ ตอนนี้น้องม่อน advanced กว่านั้น ไปเจอปลาที่ไหน ก็ถามแม่อยู่นั่นแหละ แม่นี่ปลาไร ไปตลาด ไปเจอตู้ปลาที่โรงพยาบาล ร้านอาหาร ก็ไปชี้แล้วถาม  แม่ปลาอะไร ปลาอะไร ส่วนใหญ่แม่จะตอบไม่ได้อะ ปลาอะไร แม่ก็เลยรู้สึกว่าแม่รู้น้อยไปเนอะ ไม่พอที่จะสอนลูกเลยจริงๆ ไปเจอปลาสิงโต ดันปลาลูกว่าปลาเสือ พอบอกผิดลูกก็จำผิดไปเลย แย่ๆๆ อีกหน่อยสงสัยต้องมี encyclopedia หรือสารานุกรมติดตัวไว้สอนลูกเลยนะเนี่ย คิดแล้วก็รำลึกถึง Message ที่เค้า fwd กันมา ว่า we have more degrees, but less common sense. จริงๆนะ สมัยแม่เด็กๆ ไม่เห็นจะสนใจอะไรพวกนี้เลย รู้ว่าแค่จะเรียนให้ได้เกรด 4 แค่นี้เอง จริงๆนะ

 

     Share

<< ม่อนช่างพูดไปดูปลาตีน >>


Posted on Sun 4 Feb 2007 20:36

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh