Calendar
 
  Last Diary
 
หนึ่งขวบสิบเอ็ดเดือน
ออกงาน
Season Change
ว่ายน้ำ กะ ดูบินอีกแล้วว
เรื่องฉี่กะ ม่อน กะ แม่
บอกไม่ถูก
วันเกิดคุณยาย
น้องม่อนเปลี่ยนไป๋
เพื่อนๆของม่อน
Check point for 22-month-old
เที่ยวๆๆ ดูบิน
แม่รักม่อน ม่อนรักแม่ .....
คุณค่าของความเป็นแม่
ล้ำหน้า
อีก step
ช้าง ช้าง ช้าง
วันจันทร์ เสื้อเหลือง
Give me five
สัตว์ประหลาด
น้องม่อนวันแรก เจอะหน้ากันแล้วนะลูก
สายใยรัก
ฝนเริ่มซา ฟ้าเริ่มเปิด
ทุกข์ระทม
ต้องมาทำงานนน
แพลตตินั่มซีเล็ค
วันแม่อันยาวนาน
รักแม่มั้ยยย
บันทึกความจำ
เจ็บตัว....
เก่งจริงนะ ตัวแค่นี้
น้องม่อนเดินห้าง
เรื่องช้อป ช๊อบ ชอบ
Cetamol Return
Vote ม่อน V11
คนท้อง ปวดหัว
สอบแล้วจ้า
งานนี้ต้องใช้สมอง
เหนื่อยๆ แต่ชื่นใจ
น้องม่อนพูดไม่หยุด
  Favourite Diary
 
  Counter
       


  น้องม่อนวันแรก เจอะหน้ากันแล้วนะลูก  

ช่วงสงกรานต์ท้องได้สี่ห้าเดือน ก็ยังแพ้ไม่เลิกเลย  ไปนอนที่บ้านหลายคืนไปหน่อย

กลับมาอีกที ขโมยขึ้นบ้านของหายไปหลายชิ้น แต่ก็ยังดี ที่เราไม่ได้เป็นอะไร

อาการแพ้ค่อยๆ ห่างไปตอนประมาณหกเดือนถึงเริ่มกินทุกอย่างได้

ท้องน้องม่อนชอบกินราดหน้า สับปะรด เงาะ แล้วก็หมูย่าง เนื้อย่าง มากๆ

 แต่ไข่นี่ไม่ไหว ไปไกลๆเลย

ที่แปลกอีกอย่างนึงตอนท้องม่อนเป็นคนขี้ร้อนมาก ตอนนอนปกติต้องห่มผ้า

ต้องตื่นมากลางดึกปลุกบีให้เพิ่มแอร์ทุกคืน เพราะร้อนเหงื่อออกหัวและคอตลอด

ขำๆ พอม่อนคลอดมาก็หาย แล้วน้องม่อนนั่นแหละ เป็นแทน ขี้ร้อนนอนหัวมีเหงื่อ

เหมือนเราตอนท้อง เด๊ะๆ แล้วอีกเรื่องตอนท้อง ชอบร้องเพลงมากๆ ชอบดู AF

ชอบคาราโอเกะ ขนาดตอนอีก 2 สัปดาห์จะถึงกำหนดคลอดยังไปอยู่เลย

 

น้องม่อนวันแรก เจอะหน้ากันแล้วนะลูก

 

ช่วงสัปดาห์ที่ 37 ที่บ้านจะจัดงานฉลองพระน้องชายที่ชล เราก็อยากไปมากๆ

แต่ท้องแก่จัด บีก็เลยกลัวไม่อยากให้ไป เพราะถ้าเกิดไปปวดท้องจะคลอดกลางทางจะลำบาก

วันศุกร์เลยไปหาหมอ ให้หมอดูอีกทีว่าถ้าไปชลวันเสาร์ได้มั้ย

หมอคลำๆ แล้วว่าใกล้มากแล้ว ไปก็ได้ แต่หมอไม่รับประกัน ใจเราก็ว่า

คงใกล้แล้วแหละ เพราะท้องแข็งบ่อยมาก แล้วก็ตึงๆช่วงล่าง เดินก็ขาถ่างเต็มทน

เหมือนหัวลูกมาตุงเป้างัยก็ไม่รู้ เลยบอกบีถ้าเกิดคลอดวันเสาร์ยังไม่ต้องโทรบอกแม่นะ

เพราะว่าอยากให้แม่จัดงานให้ผ่านไปก่อน ไม่อยากให้กังวล พอหาหมอเสร็จ

ก็เลยไปเดินงานสุขภาพต่อ ช็อปงานโอท็อปจนหยดสุดท้าย

ผ่านวันเสาร์ไป ไม่มีอะไรเกิดขึ้น วันอาทิตย์มีนัดเจอพี่เสาว์ พี่เอ๋ มากินข้าวที่บ้าน

ทำอาหารเมืองกิน แล้วบีก็จะไปตีเทนนิสต่อ

พอบีไปตีเทนนิสก็เลยขึ้นไปนอน แต่นอนไปก็รู้สึกมีน้ำแฉะๆที่แคร์ฟรี

เข้าไปถอดดูในห้องน้ำ ก็ไม่ใจ เพราะน้ำใส ๆ แต่ไม่เยอะ เลยโทรไปหาพ่อ กะพี่อ้อย

พี่อ้อยบอกว่าถ้าเปียกเต็มแคร์ฟรีค่อยไปหาหมอ เราโทรไปบอกบีแล้วว่ายังไม่มีอะไรนะ

น่าจะยัง แต่พี่เสาว์ว่านี่มันใกล้คลอดแล้วนะ บีจะใจเย็นอยู่อีกเหรอ

บีเลยรีบกลับมาบ้าน มาเอ็ดเราที่ยังจะขอดูทีวีก่อนแล้วค่อยไป

ไปก็ไป น้ำเดินมานิดๆ พอไปถึงโรงพยาบาลก็หยุด เอ๊หรือไม่ใช่

พยาบาลก็ว่าให้นอนดูอาการอยู่ อาจจะเจ็บหลอกก้ได้ ดูอาการไรหว่า

ให้เราสวนอุจจาระ ทำความสะอาดเหมือนเตรียมคลอดงัยงั้น บีมาเป็นเพื่อนซักพัก

พยาบาลก็ให้บีไปนอนที่ห้องคนไข้ก่อนก็ได้ เพราะ package เริ่มคืนนี้

นอนๆ ไปก็เริ่มเจ็บท้อง ปวดๆๆๆ จนจะทนไม่ไหว ตอนตรวจปากมดลูก

ว่าเจ็บจะตายแล้วนะ ไอ้เจ็บท้องนี่เจ็บจิ๊ดๆ เจ็บกว่าอีก นอนคนเดียวไปได้ระยะ

ก็มีแม่อีกคนท้องเจ็ดเดือนจะมาขอคลอดบอกปวดท้องมาก พยาบาลว่าไม่ได้ค่ะ

หมอไม่ยอมเด็กยังตัวติ๊ดเดียว ฟังเค้าคุยไป ปวดไป หลับไม่ลง พยาบาลเดินผ่านมา

เห็นยังนอนตาแป๋ว เลยถามว่าคุณแม่เจ็บปวดมากเหรอคะ เดี๋ยวเอายาแก้ปวดมาให้ก่อนแล้วกันค่ะ

พยาบาลเค้ายามาให้ตอนไหนไม่รู้ แต่จำได้ดว่าหลับไปตื่นมาอีกที ได้ยินเสียงบีมาถาม

อะไรก็ไม่รู้ แต่คำแรกที่ถามบีคือ เมื่อไหร่หมอบล็อกหลังจะมา ปวดจะตายอยู่แล้ว

ซึ่งจริงๆ ตอนที่หมอมาบล้อกหลังให้ก็เป็นเช้าของอีกวันแล้ว ตอนบล็อกนี่กลั๊ว กลัว

ไม่ได้กลัวเจ็บหลอกนะ แต่กลัวผลที่ตามมามากกว่า ฟังมาเยอะ แม้หมอจะบอกว่า

ปลอดภัยก็เหอะ แต่ยังงัยก็ต้องฉีดและ ปวดขนาดนี้

พอได้ยาก็หลับไปอีก หลับๆ สลับกับปวดฉี่ พยาบาลก็มาตรวจช่องคลอดเป็นระยะ

คุณแม่ยังห้าเซ็นเองค่ะ แต่ฉี่เยอะๆนะคะ ดีค่ะ จะได้คลอดง่าย

เป็นแบบนี้เรื่อยๆ สลึม สลือ ปวดฉี่ น้ำเดินอยู่เนี่ย ไม่มีอะไรคืบหน้า

จนมาเร่งอีกทีตอนสิบโมงกว่า โห เริ่มปวดแล้วแฮะ ยาเริ่มเอาไม่อยู่

หมอบอกว่าจะไปผ่าคลอดอีกท้องนึงก่อนแล้วค่อยมาทำคลอดเรา

ใจเราก็คิดว่าโห ไม่เอาอะ อยากคลอดตอนนี้แล้วอะ พอคิดได้แค่นี้ก็ปวดเบ่งขึ้นมาทันที

บอกพยาบาลปวดเบ่งค่ะ เหมือนจะอึงัยก็ไม่รู้ โห พยาบาลตื่นเต้นใหญ่

รีบโทรไปเร่งหมอ ได้ยินว่าหมอยังตรวจคนไข้อยู่เลย รออีกแป๊บ

ระหว่างนั้นพยาบาลให้ลองเบ่งก็เหมือนจะออก หัวใจลูกในท้องก็แผ่วๆ

พยาบาลเลยเอาสายอ๊อกซิเจนมาให้เราก่อน แล้วรีบเร่งหมอไปห้องคลอด

ช่วงนั้นทุกอย่างผ่านไปเร็วแล้ววุ่นวายมาก หันมาอีกที บีอยู่ที่หัวเตียงเตรียมถ่ายรูปแล้ว

ได้ยินเสียงหมออานนท์กับหมอวิสัญญีเริ่มส่งเสียงเชียร์เบ่งอยู่

เอาคุณแม่ค้า หายใจลึกๆ แล้วเบ่งลงก้นนะคะ ยาวๆ อื้บบบบบบบบบบบ

รอบแรกไม่ออก ว้า คงทำผิด  เหนื่อยยย อะ อีกรอบใหม่ หายใจเข้า

เอ้า เบ่ง อื้บบบบบบบบบบบบบ โห หมดแรงและ หมออานนท์ยังไม่หยุดเลย อีกนิดก็ได้

อื้บ ต่อ ดีค่ะ คุณแม่หัวมาแล้วค่ะ อีกอื้บนะ ทีนี้ได้แล้วแหละ เอ้า หนึ่ง สอง

หายใจเข้า ยาวๆ เบ่งอีกที อื้บบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

บบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

ลูกออกมาแล้วค่ะ ปลั้ก เรารู้สึกโล่งท้องมากๆๆ เหมือนอะไรหลุดออกไปจากตัว

แปลกๆ หมอถามบีจะตัดสายสะดือลูกเองปะ เอ๊ แล้วได้ตัดมั้ยฮึ จำไม่ได้

แต่เห็นน้องม่อนออกมา ตัวม่วงๆ ไขขาวๆเต็มเลย แว่บแรกเห็นลูก กลัวมาก

ไม่เห็นเหมือนในทีวีเลยอะ หมอให้อุ้มก็ไม่กล้า เอานิ้วจิ้มๆ หยึยๆๆ

หมอจับลูกห่อผ้าส่งมาให้กอด ยัง งง ง ง อยู่เลย แปลกๆ

เอ้า ถ่ายรูปครอบครัวใบแรกและ  อยู่ในท้องกันมานาน ดีใจ ได้เห็นหน้าลูกและ

หมอเด็กพาม่อนไปตรวจอาบน้ำ บีวิ่งตามไป กลัวเค้าสลับลูก เราก็อยู่ในห้องต่อ

กินโอวันตินเย็น กับรอหมอเย็บแผลนานมากกกก จนบอกหมอนานจริงๆเลยนะคะ

นานกว่าคลอดเยอะ ไอ้ process หลังคลอดนี่ ไม่เคยเห็นในทีวีเลยนี่นา อิอิ

 

     Share

<< สายใยรักสัตว์ประหลาด >>


Posted on Sun 20 Aug 2006 0:10

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh